تبلیغات
بازاریابان - خدایا توبه!

خدایا توبه!

دوشنبه 1 آبان 1391 11:14نویسنده : پارسا حسینی

 

در این روزها برخی از عملکردهای دولت برای کنترل و مدیریت بازار ارز کله ام را به مزرعه ی شاخ تبدیل کرده است! مسئولین یک کاری می کنند و توی کله ام یک شاخ جدید جوانه می زند.

از خروار گفته ها و عملکردهای ایشان در این دو ماه اخیر که بگذریم، اولویت بندی کالاها برای تخصیص ارز مبادلاتی خیلی جالب است.

از این اولویت بندی خیلی چیزها در می آید. مثلاً وقتی که کامپیوتر و تبلت و ... جزو کالاهای لوکس و غیر ضرور اولویت بندی می شوند باید حدیث مفصل بخوانیم از این مجمل!

آقایان بر این باور و اعتقادند که چنین اقدامی موجبات کمک و مساعدت به تولیدات داخلی را فراهم می آورد. تولیدات داخلی؟ در زمینه ی تولید قطعات کامپیوتر و تبلت و ... کدام تولیدات داخلی؟ آیا این به زور خوراندن برخی تولیدات نصفه و نیمه و بی کیفیت داخلی به مردم بیچاره نیست؟ آیا یا این سیاست عجیب و غریب باعث گرانی بیش از حد این کالاها و خود به خود لوکس شدن شان نمی شویم؟

مدیران گرامی! معیار لوکس بودن کالا قیمت است نه کاربرد آن!

مثلاً فرض کنید که مردم تلویزیون وارداتی نخرند، چه کنند؟ بروند و تلویزیون های سه نسل پیش را از تولید کنندگان داخلی بخرند؟ آیا زیر ساخت ها فراهم است؟ مثلاً وقتی که رفتم و از یک تولید کننده ی داخلی یک تلویزیون مثلاً مدرن را خریدم، خدمات پس از فروشش دق مرگم نمی کند؟ کیفیتش اعصابم را به هم نمی ریزد؟

ما باید به تولیدات داخلی اهمیت بدهیم، قبول. این حرف درستی است ولی چگونه؟ با بستن بازارهای خارجی؟

آنچه که ما می دانیم، کیفیت در رقابت رشد می کند و قدرتمند می شود نه با تک انتخابی برای بازار تقاضا.

مثلاً اگر من لپ تاپم را همین حالا بندازم توی جوی آب، کدام برند داخلی را جایگزینش کنم؟ اگر من لپ تاپم را از دست بدهم چه می شود آن وقت؟ ...

من برای ماشینم چه سیستم پخش داخلی باید بخرم؟ نکند همان سیستمی که سایپا و ایران خودرو می گذارند روی ماشین خوب است؟ که البته آنها هم احتمال قریب به بقین از آن کشور دوست و برادر چین هستند!

باور کنید از فرط عصبانیت نمی توانم بنویسم.

اینجا را بخوانید، حتماً و خواهشاً.


برچسب ها: سیاست ارزی ، اولویت بندی ارزی ، لوکس ،
آخرین ویرایش: دوشنبه 1 آبان 1391 11:21

 
سه شنبه 16 آبان 1391 09:34
منم مثل شما فکر می کنم حالا کی هست صدامونو بشنوه؟
پارسا حسینی
سلام. مطمئن باشید که صداها شنیده می شوند ولی گوش داده نمی شوند!
چهارشنبه 10 آبان 1391 00:40
سلام. البته مخالف نیستم و استدلال شما پذیرفتنی است ولی در نظر داشته باشید که اسباب الکترونیک، کالای مصرفی محسوب می شوند و نه کالای با دوام و یا سرمایه ای و بنا براین زودتر از دایره کالاهای مورد حمایت خارج می شوند
پارسا حسینی
سلام.
اینها کالای مصرفی هستند قبول، دو راه بیشتر به نظرم نمی رسد: 1. تقویت و یا ایجاد بنگاههای داخلی برای تولید این اقلام مصرفی پر تقاضا. 2. واردات این اقلام پر تقاضا.
اگر یک بنگاه داخلی بخواهد قدم در راه تولید بگذارد که باید از هفت خوان رستم بگذرد. تقریباً بسیاری از قول های حمایتی در عمل محقق نمی شوند و از طرف دیگر تولید بسیاری از این اقلام وابسته به دانش و ابزارهایی است که بسیاری از بنگاههای داخلی ما فاقد آنها هستند.
در برخی از شاخه ها ما ناگزیر از زندگی جهانی هستیم، در همین دنیای الکترونیک مثلاً. ولی می توانیم بیسکوییت های خودمان را بخوریم ولو با کیفیتی کمتر!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.